Un còp que i a, ath mei deth Sahara, un castèth de sable e de tèrra. Ath mei deth castèth, ua hont que gesseish. Ath mei dera hont, aiga daurada que shiscla. Ath hons dera hont, era Hada deras aigas que demora en ua espeluga, darrèr ua pòrta secreta. Er'aiga qu'a aquesta color d'aur en por'mor qu'eths peus dera Hada e luseishen ath sorelh deth maitin. Er'aiga qu'a un poder magic… si era Hada e permet a quauqu'arres de bevé-n, alavetz, aqueste qu'a eth poder eternau de comunicar dab ua persona qu'aima hèra mes qui ei morta.

Zatarat, eth djinn, qu'ei eth mèstre deth castèth. Que viu dera sua magia. Qu'ei un solitari desempuish era mort dera sua hemna tant aimaida e era mort deth monde deth castèth. Qu'eston tots assassinats ath moment dera guèrra de tribus qui opausava era deth castèth ara de Dan Leben

Era tribu de Dan Leben, tribu enemiga deth castèth, que volèva panar era Hada deras aigas, entà mestrejar eth sué poder. Alavetz, que tuè eth monde deth castèth e era hemna tant aimada de Zatarat. A maugrat tot açò, era tribu enemiga non s'i escajó pas a tuar a Zatarat e a ganhar eth castèth, era hont, era Hada e era batalha. Zatarat qu'avè escapat ath massacre gràcia ath sué poder de djinn : ath moment der'ataca deth castèth, que s'èra cambiat en arridèu.

Un dia, Zatarat, eth solitari, que s'aveja hèra dera sua hemna tant aimada. Alavetz, cambiat en peish, que va trucar ara pòrta secreta dera Hada deras aigas. Que's presenta : - " Adiu, que sòi Zatarat, eth mèstre deth castèth !… Que sòi malurós… Era mia hemna tant aimada que s'ei morta que i a plan bèth temps a, assassinada pera tribu enemiga nosta !… Que'm haré gòi de parlar un peishic dab era.

E'm poderés ajudar, per plaser ?
- Tiò, que't voi plan ajudar, més, ad'avans qu'as a arresponer a ua question mia :

ERAS ESTELAS E'S PAREISHEN TOTAS, PERQUÉ ? "

Alavetz… Zatarat, après un moment de reflexion, que demanda ara Hada deras aigas : - " E'm pòdes deishar eth temps entà poder-te arresponer ? - Tiò, que't dèishi tres dias. Rendetz-ve ací, dijaus, a meidia, òra deth sorelh ! - Plan mercés ! Que me'n torni autan davit ath castèth entà cercar dens quauques libes. A dijaus ! "

Après loncas arrecèrcas, Zatarat que conclua qu'eras estelas no's pareishen pas totas en por'mor prumer non son pas totas ara madeisha distància e dusau en por'mor deth loé atge : que n'i a deras joenas e d'autas dera vielhas. Eras vielhas que's mudan en gigantas arrojas puish en nanas blancas. Quan son gigantas arrojas que son mes hèra bèras qu'eras autas, alavetz, que luseihen mes. Dijaus maitin, Zatarat que s'aprèsta entà anar véger era Hada deras aigas. Qu'ei partatjat entre era paùr de non pas arresponer de plan com cau ara question dera Hada e entre er'impaciéncia de parlar dab era sua hemna tant aimada.

Eth sorelh qu'ei ath zenith : que son meidia ! Zatarat que truca ara pòrta secreta dera Hada. Aquesta qu'aureish autan davit era pòrta e que'u convida a béver un cafè. Zatarat que l'arrespon : - " N'ei pas possible, que sòi en peish, e eths peishs non beven pas cafè ! Tanben, non sòi pas atieu entà aquerò !… "Que balha, alavetz, era arresponsa era mes completa. Era Hada deras aigas, suspresa der'arresponsa, que'u demada de tornar eth lendoman a madeisha òra, entà qu'age eth temps de perpensar ara sua arresponsa. - " B'as besonh de hèra de temps, entà tornà-t en memòria er'arresponsa ! Perqué tan de temps ? - Si aimas era tua hemna, sia atieu doman ! "

Era Hada que'u truca era pòrta ath nas. Zatarat, maucontent, mes shens nat mot, que demora eth dives meidia. Que passa eth dia a espiar ua vielha fòtò dera sua hemna tant aimada. Dives maitin. Aqueste còp, qu'ei prèste avans er'òra. Quan arriba davant çò dera Hada, qu'enten : - " Mancat, qu'ei davit meidia e n'èi tostemps pas trobat er'arresponsa ara mia question… "En entener aquestas paraulas, Zatarat qu'entra violentament shens trucar ençò dera Hada. - " Mentura ! Que m'as pausat ua question ara quau non coneishèvas mèma pas er'arresponsa ! Tot çò que m'as contat qu'èran peguessas ! Mentura ! "

Zatarat, en ratja, que sòrt autan davit de çò dera Hada en trucar hòrtament era pòrta e que's beu tota er'aiga dera hont… Alavetz, en un eslampe, en mes dera sua hemna tant aimada, qu'apareishen tot eth monde qui avè viscut en castèth. Quina horrèra ! Tots que s'abraçan hòrts, que's demandan navèras e que se'n van tath castèth hèstejar eth tornar eternau de tots.

Era hada non serà pas convidada ara hèsta. Que viveran tots eternaument urós e gaujós a barreja de plan de djinns petits… E cric e crac eth conte qu'ei acabat !

Eths calandrons de cicle 3 :

Margò, Matiu, Clara, Batista, Julia, Alexandre, Audrea, Samí, Tisneta, Stiven, Cecila, Tibaut, Celena e Talolà.

Arcuelh